Sorg

 

Sorg er kanskje ikkje så trist i seg selv, for sorg er kjærlighet som ikkje har noen sted å gjøre av seg 💜

Kjærlighet  som man gjerne  skulle gitt til noen som ikkje kan ta imot lenger

💜💜

I disse  tider er det 1 år siden eg mista ein pappa på dramatisk vis.

 Og når det i tilegg er mordag  og bursdag til ei mamma i himmelen, så er det innemellom noen såre stunder no. 

Men eg klarer meg

 - er jo så heldig å ha ein fin fin flokk rundt meg,  

så det går vel bra - men ikkje heilt enno 

💜💜

tunge dager

 

det er tunge dager synes eg no. 

Men livet stopper jo desverre ikkje opp fordi noen dør.

Og ikkje viste eg at det  var SÅ mange ting som måtte ordes.

 Og kor vanskeleg det er å finne fram i jungelen av skjema, bank og forsikring. 

og ja da vi skal snart begynne på arv - fordeling og opprydding. 

HJELP sier no bare eg.

Men eg er jo så heldige å ha gode folk nær meg.

Så steg for steg skal vi vel klare dette og Pappaen min

Vi treger bare litt meir tid trur eg 

Sorg og savn

Når livet IKKJE går på skinner lenger ...

For halvanna veke fikk eg den telefonen ingen ville ha 

Pappaen din er død 💙💙

Så rett på og så brutalt

. Men det finnes jo ingen enkel måte å formidle eit dødsbudskap. Desverre

Så kva no -  LIVET 

kvar går vegen videre ?

Første omgang blir det jo alt det praktiske, 

så etterkvart kommer  tårene,  tankene  og mange vis og om og men.

Så blir det vel små steg, dag for dag 

💙💙💙💙💙💙💙💙💙

Det å savna ...

Det er eit privilegium å kjenna savn. Vondt ja, og tungt.

Men det fortel om nærleik som var. Om varme, lys og latter.

Det å savna er den andre sida av det å ha fått.

Å ikkje kjenna savn, ville vera å aldri ha elska.

(Bente Bratlund)

For 2 veker siden døde bestemor .

Og eg kjenner på den vonde følelsen av å miste noe dyrebart.

Men også på Takknemlighet og vemod.

Så takknemlig for at eg har hatt ei Bestemor i livet mitt så lenge ( nesten 54 år faktisk ;)

Og Så vemodig for at ho ikkje er uti Bud lenger 💓

Men minnene om ei Bestemor har eg mange av,

Ein telefon full av bilder og små snapper der du synger.

Men også så mange barndomsminner,

som eg finner igjen overalt ute i naturen.

Det være seg ein løvetann, ei marikåpe eller ein fine markblomster.

Eller i fjøsen,

gleden over å få være med på ein kalvefødsel, klappe ei ku eller gje ein melkeskvett til kattepus.

Men ikkje minst - kjærleik i å skape noe,

i kvar ei strikkemaske, heklemaske eller med nål og tråd.

Ja minnene pakker eg godt inn i 💗 mitt,

og så skal eg finne dei fram når savnet etter ei Bestemor blir for stort.

Kvil i fred kjære Bestemor - du er SÅ sårt savnet

 

kjære GUD ....

Det var ikkje slik jula skulle være,

med ein telefon om ei veldig dårlig mormor, om ferger som hadde tatt julefri

og julefrokosten som det ikkje vart noe av ..

Eg hadde nøyaktig 30 minutter på meg for å nå den førte ferga,

eg rakk å kle på meg, eg rakk å ta eit knekkebrød i handa

og eg rakk den første ferga...

Så rakk eg ikkje meir den dagen 

eg kom forseint ......

mormora  mi - men trøsta er vel at no

har du ikkje smerte meir ..

det går vel bra --- men IKKJE enda mormora mi ...

Den kjem i mange forkledningar,
døden,
seier dei.

Nokon gongar
snik den seg innpå.
Lurer i kulissane.
Tek gradvis over
ein skrantande kropp.
Viser seg etter kvart.
Når den gjer siste stikk,
har ein rukke å seie farvel
mange gongar.
Men likevel ikkje
ofte nok.

Andre gongar
er døden synleg berre for den
som brått vert vekke.
Dei rundt
ser det for seint.
I sjokk, vantru
kjenner dei att
døden.
Ikkje du.
Ikkje no.

For dei som sit att
veit eg ikkje kva
som er verst.

At sorga startar før,
varer i langdrag
før den får sleppa ut.

Eller at sjokket
slår ut pusten
på ein.

Men etter ei stund
kjenner ein att den
same sorga.

Veit den skal
vara
lenge.

Og går an
å leva med
til slutt.
© Røsslyng