ut mot

Havet ...

eg MÅ vel innrømme at eg er HELDIG

som har fjella mine heime,

og havet mitt her uti Bud...

 i helga som var - fikk vi lita overdose med 

havet.

som viste seg fra sin BESTE side 

rett og slett MAGISK 

 eg kunne vel sittet ute på svaberga i timesvis,

men årstiden tilsier berre ein liten time.

og den timen brukte eg godt,

der eg var nesten heilt aleine,

sammen med Birk, kamera og måsin.

 Takk for dagen - den var god ...

uti  BUD ....

der finner eg både " fjellet "  mitt,

og havet - som eg er SÅ glad i ;)

og nesten kvar gang MÅ eg finne vegen opp på Gulberget, eit tur nedi havna

og utom landet  må eg også, ut og finne storbåra - og der finner eg ROEN

Mine turvenner  stiller gjerne opp på ein tur eller 3 ...

ikkje verdens høgaste topp - men høg nok til å nyte utsikten,

himmel og hav  --- finnes ikkje likare

og turen videre ned i havna  - til eit yrende vårliv

som frister Birk til årets første bad,

men kor er ærfuglene --- borte vekk jo,

men DU kor artig

tilslutt MÅTTE vi ut og leite etter  storbåra

fant den eg  - ut med  havet ...

 og takk til Du som ga meg klemmen ...

det varma meir en du trur - og det går ikkje likar - desverre

ØS - PØS - REGN - VÅTT ....

men ka gjer vel det når ein har godt selskap i

2 og 4 beinte, kamera og skravla går....

da kan ein vel gå til verdens ende og tilbake igjen...

og det gjor vi i går,

meg og verdens beste rebekka,

vi fant til og med gamle stier som vi trakka på,

for leeeeeenge siden ;)

artig   ;)

og jepp - gjammen klarte rebekka og ta bilder av meg og

-- syns godt i skodda --

og det er jo viktig

utsikten er iallefall ikkje å klage over - eller ...